Haustvísa
Hvert er horfið laufið
sem var grænt í gær?
Þótt ég um það spyrji
verð ég engu nær.
Blöðin grænu hafa visnað,
orðin gul og rauð.
Ef ég horfi miklu lengur
verður hríslan auð.
Nú er ís á vatni
sem var autt í gær.
Yfir landið hélugráum
ljóma slær.
Ég brýt heilann um það - segðu mér
hvað heldur þú?
Kemur haustið fyrst á morgun?
er það komið nú?
Nú er grettin jörðin
eins og gamalt skar.
Sjást nú gráar hærur
þar sem grasið var.
Yfir fyrrum gróna bala
liggja frosin spor.
Ég verð kuldatíð að þola
þar til kemur vor.
Berjavísa
Út um mó, inn í skóg,
upp í hlíð í grænni tó.
Þar sem litlu berin lyngi vaxa á,
tína, tína, tína má.
Tína þá berjablá,
börn í lautu til og frá.
Þar sem litlu berin lyngi vaxa á,
tína, tína, tína má.
Berjaför
Litli Siggi, litla Sigga
löbbuðu út í mó.
Bæði ber að tína
í berjafötu sína.
Það var gaman, það var gaman.
hopp og hæ og hó.
Litli Siggi, litli Siggi
litla þúfu fann.
Blessuð berin ljúfu
byrgðu alla þúfu.
Eitt af öðru, eitt af öðru
upp í munninn rann.
(Lag: Gamli Nói)
Fatavísur
Pollafötin, pollafötin
puðumst við nú í.
Úti regnið bylur,
stétt og steina hylur.
Pollafötin, pollafötin
puðumst við nú í.
Sumarfötin, sumarfötin
setjum inn í skáp.
Geymum þau í vetur
og klæðum okkur betur.
Sumarfötin, sumarfötin
setjum inn í skáp.
Þykku fötin, þykku fötin
þykja best í snjó.
Þegar út við þjótum
og karl úr snjó við mótum.
Þykku fötin, þykku fötin
þykja best í snjó.
(Lag: Gamli Nói)
Vetrarsvefninn
Það svífur að hausti, ég byrgi minn bæ
brátt kemur vetur, hauður og sæ.
Við arininn hlýja þar uni ég mér,
í apríl þá skaltu spyrja eftir mér.
Þá kemur vorið og veturinn fer
velkomin sértu að dvelja hjá mér.
Við skulum þá ganga mót sumri og sól
hve sælt er að eiga í garðinum skjól.
Danslýsing: Börnin leiðast í halarófu. Sá sem fremstur fer dregur halarófuna á eftir sér og býr til snigil. Eftir 1. erindi leggjast börnin niður og "sofna." Eitt barn er fyrir utan snigilinn með þríhorn. Það vekur börnin með því að spila á þríhornið, þá er 2. erindi sungið og snigillinn leystur upp.
Krummi svaf í klettagjá
Krummi svaf í klettagjá,
kaldri vetrarnóttu á,
:,:verður margt að meini.:,:
Fyrr en dagur fagur rann,
freðið nefið dregur hann
:,:undan stórum steini.:,:
Allt er frosið úti gor
ekkert fæst við ströndu mor,
:,:svengd er metti mína,:,:
ef að húsum heim ég fer
heimafrakkur bannar mér
:,:seppi´ úr sorpi´ að tína!:,:
Öll er þakin ísi jörð,
ekki séð á holtabörð
:,:fleygir fuglar geta,:,:
en þó leiti út um mó,
auða hvergi lítur tó,
:,:hvað á hrafn að eta?:,:
Á sér krummi ýfði sél,
einnig brýndi gogginn vel,
:,:flaug úr fjallagjótum:,:
Lítur yfir byggð og bú
á bænum fyrr en vakna hjú,
:,:veifar vængjum skjótum.:,:
Sálaður á síðu lá
sauður feitur garði hjá
:,:fyrrum frár á velli.:,:
Krunk, krunk! Nafnar komið hér
Krunk, krunk! því oss búin er
:,:krás á köldu svelli.:,:
Frost er úti fuglinn minn
Frost er úti fuglinn minn,
ég finn hvað þér er kalt.
Nærðu engu í nefið þitt,
því nú er frosið allt?
En ef þú bíður augnablik
ég ætla að flýta mér,
og biðja hana mömmu mína
um mylsnu handa þér.
(Lag:Kvöldið er fagurt og Love me tender)
Ís og snjór
Ís og snjór.
Ég er stór.
Þýt ég um á þotunni,
þeysist um á götunni.
Æ, ég fór of hratt!
Flatur - datt.
Vetrarkuldinn
Æ, vetrarkuldinn klípur í vangann,
æ vetrarkuldinn vondur hann er.
Ég hoppa, ég dansa, ég hleyp daginn langan,
svo vetrarkuldinn vinn´ekk´á mér.
Þorraþrællinn
Nú er frost á Fróni,
frýs í æðum blóð,
kveðjur kuldaljóð
Kári í jötunmóð.
Yfir laxalóni liggur klakaþil,
hlær við hríðarbyl
hamragil.
Mararbára blá brotnar
þung og há,
unnar steinum á
yggld og grett á brá.
Yfir aflatjóni æðrast skipstjórinn
harmar hlutinn sinn
hásetinn.
Þorramatur
Ó hangikjöt, ó hangikjöt
og rófustappa, grænar baunir, súr hvalur.
Ó hangikjöt, ó hangikjöt
og sviðasulta, hrútspungar og harðfiskur
: og hákarl og flatbrauð,
mér finnst svo gott að borða allan þennan mat.
(Lag: Amrasasa)
Nú er úti norðanvindur
Nú er úti norðanvindur,
nú er hvítur Esjutindur.
Ef ég ætti úti kindur
mundi ég láta´ þær allar inn,
elsku besti vinur minn.
:,: Úmbarassa, úmbarassa, úmbarassassa:,:
Upp er runninn öskudagur,
ákaflega skír og fagur.
Einn með poka ekki ragur
úti vappar heims um ból.
góðan daginn, gleðileg jól.
:,: Úmbarassa, úmbarassa, úmbarassassa:,:
Bolludagur
Á bolludegi fer ég með bolluvönd á kreik.
Mér alltaf þykir gaman að iðka þennan leik.
Ég bolla og bolla á bossann á þér fast ég slæ
bolla og bolla og bollu í laun ég fæ.
Já bragðgóðar eru bollurnar, bollurnar, bollurnar.
Já bragðgóðar eru bollurnar húllum hæ.
(Lag: Við erum söngvasveinar)
Sprengidagur
Á sprengidegi er bumban að springa hreint á mér
Því magnið er ei smátt sem í magann á mér fer.
Af saltkjöti og baunum ég saðningu í magann fæ.
Af saltkjöti og baunum ég saddur verð og hlæ.
Já bragðgóðar eru baunirnar, baunirnar, baunirnar.
Já bragðgóðar eru baunirnar húllum hæ.
(Lag: Við erum söngvasveinar)
Öskudagur
Á öskudegi fer ég með öskupoka af stað
og elti menn og konur sem ekki vita um það.
Hengi svo poka á hinn og þennan sem ég næ
lauma á poka, læðist burt og hlæ.
Svo dingla þeir þarna pokarnir, pokarnir, pokarnir.
Svo dingla þeir þarna pokarnir húllum hæ.
(Lag: Við erum söngvasveinar)
Allir hlæja á öskudaginn
Allir hlæja á öskudaginn
ó hve mér finnst gaman þá.
Hlaupa lítil börn um bæinn
bera poka til og frá.
(Lag: Jólasveinar einn og átta)