Sjá, vetur karl
Sjá, vetur karl er vikinn frá,
vorið komið er,
út því hugurinn stefnir,
eins og vera ber.
Upp til fjalla oftast þá
æskan glaðvær fer,
en ellin segir bara:
Þetta er ungt og leikur sér.
Ef þú átt frí
út skaltu, því
inni að húka í einum kút
er ekkert vit, nei farðu út.
Ef þú átt frí
út skaltu, því
það eflir þig og gleður
og yngir þig á ný.
T.Þ. (Anna í Hlíð)
Vorvindar glaðir
Vorvindar glaðir, glettnir og hraðir
geysast um löndin rétt eins og börn.
Lækirnir skoppa, hjala og hoppa,
hvíld er þeim nóg í sæ eða tjörn.
Hjartað mitt litla hlustaðu á;
hóar nú smalinn brúninni frá.
Fossbúinn kveður, kætir og gleður
frjálst er í fjalladal.
Vertu til
Vertu til er vorið kallar á þig.
Vertu til að leggja hönd á plóg.
Komdu út því að sólskinið vill sjá þig.
Sveifla haka og rækta nýjan skóg - hei
sveifla haka og rækta nýjan skóg - hei.
Lóan er komin
Lóan er komin að kveða burt snjóinn.
Að kveða burt leiðindinn það getur hún.
Hún hefur sagt mér að senn komi spóinn,
sólskin í dali og blómstur í tún.
Hún hefur sagt mér til syndanna minna,
ég sofi of mikið og vinni ekki hót,
hún hefur sagt mér að vaka og vinna
og vonglaður taka nú sumrinu mót.
Sá ég spóa
Sá ég spóa
suður í flóa.
Syngur lóa
út um móa:
"bí, bí, bí, bí"
vorið er komið víst á ný.
Bráðum fæðast lítil lömb
Bráðum fæðast lítil lömb
leika sér og hoppa
Með lítinn munn og litla vömb
lambagrasið kroppa
Við skulum koma og klappa þeim
kvölds og bjartar nætur
reka þau í húsin heim
hvít með gula fætur
Fuglarnir sem flýðu í haust,
fara að koma bráðum
Syngja þeir með sætri raust
veifa vængjum báðum
Við skulum hlæja og heilsa þeim
himins glöð og feginn
þegar þeir koma þreyttir heim
þúsund mílna veginn.
Inga Dóra á lítið lamb
Inga Dóra á lítið lamb
lítið ósköp skrítið skrítið
lítið lamb í túni
Inga litla á lítið skrítið
lamb í grænu túni.
Á lambinu er lítil snoppa
litla snoppan er að kroppa
kroppa grasið græna
þá fer hún að hoppa og skoppa
heimasætan væna.
Heyrist me í litlu lambi
lamibð stendur oft á þambi
þambar mjólk úr Móru
heyrist me í litlu lambi
lambi Ingu Dóru.
Vorið er komið
Vorið er komið og grundirnar gróa,
gilin og lækirnir fossa af brún.
Syngur í runni og senn kemur lóa
svanur á tjarnir og þröstur í tún.
Nú tekur hýrna og hólma og sker,
hreiðrar sig blikinn og æðurinn fer.
Hæðirnar brosa og hlíðarnar gala,
hóar þar smalinn og rekur á ból.
Lömbin sér una um blómgarða bala,
börnin sér leika að skeljum á hól.
Vorið er komið og grundirnar gróa.......
Nú tekur hýrna og hólma og sker,
hreiðrar sig blikinn og æðurinn fer.
Hæðirnar brosa og hlíðarnar gala,
hóar þar smalinn og rekur á ból.
Lömbin sér una um blómgarða bala,
börnin, blessuð litlu börnin, leika að skeljum á hól.
Vorljóð
Með vindinum þjóta skúraský,
drýpur drop, drop, drop,
drýpur drop, drop, drop.
Og droparnir hníga og detta á ný,
drúpur drop, drop, drop,
drýpur drop, drop, drop.
Nú smáblómin vakna eftir vetrarblund,
drýpur drop, drop, drop,
drýpur drop, drop, drop.
Þau augun sín opna, er grænkar grund
drýpur drop, drop, drop,
drýpur drop, drop, drop.
Krumminn í hlíðinni
Krumminn í hlíðinni hann fór að slá,
þá kom lóa lipurtá og fór að raka ljá.
Hann gaf henni hnappa þrjá
og bannaði henni að segja frá
en hann spói spíssnefur
hann sagði frá, prakkarinn sá.
Þó var ljárinn ekki nema
hálft annað puntstrá.
Kalli kálormur
Ég heiti Kalli kálormur
í kál og rófur gráðugur
Naga, naga alla daga
namm, namm, namm.
En Gulli sem að garðinn á
ekki glaður verður þá.
Ormur, ormur eins og gormur
burt, burt, burt.
Þú sólargeisli
Þú sólargeisli sem gægist inn
og glaður skýst inn um gluggann minn.
Mig langar svo til að líkjast þér
og ljósi varpa á hvern sem er.
Sól sól skín á mig
Sólin er risin sumar í blænum
sveitirnar klæðast nú feldinum grænum
ómar allt lífið af ylrík og söng
unaðsbjörtu dægrin löng.
Sól sól skín á mig
ský ský burt með þig
gott er í sólinni að gleðja sig
sól sól skín á mig.
Blómbrekkur skrautlegar iðandi anga
andblærinn gælir við marglita vanga
ómar allt lífið af ylrík og söng
unaðsbjörtum dægrin löng.
Sól sól skín á mig ......
Leikandi skarinn af ánægju iðar
áin til samlætis glitrar og niðar
ómar allt lífið af ylrík og söng
unaðsbjörtu dægrin löng.
Sól sól skín á mig ......
Við göngum mót hækkandi sól
Við göngum mót hækkandi sól, sól, sól
og sjáum hana þíða allt sem kól, kól, kól
sjá vætlurnar streima
og vetrinum gleyma
því vorið er komið með sól, sól, sól
Ó heill þér bráðláta vor, vor, vor
velkomið að greikka okkar spor, spor, spor
því æsl þín og læti
og ólgandi kæti
er æskunnar paradís vor, vor, vor.
Og hjörtu okkar tíðara slá, slá, slá
og slöngvum deyfð og leti okkur frá, frá, frá
og leggjum til iðin
í leysingjakliðinn
það litla sem hvert okkar má, má, má.
Þytur í laufi
Þytur í laufi, bálið brennur
blærinn hvíslar: sofðu rótt.
Hljóður í hafi röðull rennur,
roðnar og býður góða nótt.
Vaka þá ennþá vinir saman,
varðeldi hjá í fögrum dal.
Lífið er söngur, glaumur gaman.
Gleðin hún býr í fjallasal.
Með sól í hjarta
Með sól í hjarta og söng á vörum
við setjumst niður í grænni laut.
Í lágu kjarri við kveikjum eldinn
og kakó hitum og eldum graut.
(Lag: You are my sunshine)
Nú er sumar
Nú er sumar,
gleðjist gumar
gaman er í dag.
Brosir veröld víða,
veðurlagsins blíða
:,: eykur yndis hag. :,:
Látum spretta,
spori létta
spræka fáka nú.
Eftir siti engi,
örvar víf og drengi
:,: sumarskemmtun sú.:,:
Tíminn líður,
tíminn bíður
sælan sólskinsdag.
Yndi er úti á grundum,
yndi heim þá skundum
seint um sólarlag.
Í sól og sumaryl
Í sól og sumaryl, ég sat einn fagran dag.
Í sól og sumaryl, ég samdi þetta lag.
Fuglarnir sungu og lítil falleg hjón
flugu um loftin blá, hve það var fögur sjón.
Í sól og sumaryl, sér léku lítil börn
ljúft, við litla tjörn.
Í sól og sumaryl, ég sat og horfði á
hreykna þrastarmóður mata unga sína smá.
Faðirinn stoltur stóð þar sperrtur hjá
og fagurt söng svo fyllti loftin blá.
Í sól og sumaryl, sér léku lítil börn
ljúft, við litla tjörn.
Í sól og sumaryl, ég samdi þetta lag,
hve fagurt var þann dag.
Signir sól
Signir sól sérhvern hól.
Sveitin klæðist geislakjól.
Blómin blíð, björt og fríð
blika fjalls í hlíð.
Nú er fagurt flest í dag.
Fulgar syngja gleðibrag.
Sumarljóð, sæl og rjóð,
syngja börnin góð.
Siggi var úti
Siggi var úti með ærnar í haga,
Allar hann hafði þær suður í mó.
Smeykur um holtin var hann að vaga,
Vissi hann að lágfóta dældirnar smó.
:,:Gagg, gagg, gagg, gaggar tófan í grjóti.:,:
Gráleitum augum trúi ég hún gjóti.
Aumingja Siggi hann ei þorir heim.
Aumingja Siggi var hreint engin hetja,
hélt hann lágfóta gerði sér mein,
inn undir sig vildi´ hann setja,
svo skrið hann lafhræddur upp undir stein.
:,:Gagg, gagg, gagg, gaggar tófan í grjóti.:,:
Undi svo víða sá ómurinn ljóti,
ærnar að stukku sem hundeltar heim.
Óbyggðaferð
Sælt er að eiga sumarfrí
syngjandi útum borg og bý,
syngjandi glaður aka í,
óbyggðaferð í hópi.
O, ó, óbyggðaferð
ó, ó, óbyggðaferð
óbyggðaferð í hópi.
Vér göngum svo léttir í lundu
Vér göngum svo léttir í lundu,
því lífsgleðin brosir oss við.
Vér lifum á líðandi stundu
við lokkandi söngvanna klið.
Tra lalalala.....
Vér göngum og syngjum hér saman,
því söngurinn hann er vort mál.
Og nú verður glaumur og gaman,
nú gleðjist hver einasta sál.
Tra lalalala.....
Sólin skín og skellihlær
Sólin skín og skellihlær
við skulum syngja lag.
Vetur karlinn var í gær
en vorið kom í dag.
Fallerí, fallera, fallerí,
falle,ra hahahaha....Fallerí, fallera,
en vorið kom í dag.
Víkivakar
Sunnan yfir sæinn breiða
sumarylinn vindar leiða.
Draumalandið himinheiða
hlær- og opnar skautið sitt.
Vorið kemur, heimur hlýnar,
hjartað mitt.
Gakk þú út í græna lundinn,
gáðu fram á bláu sundin.
Mundu, að það er stutt hver stundin,
stopult jarðneskt yndi þitt.
Vorið kemur, heimur hlýnar,
hjartað mitt.
Allt hið liðna er ljúft að geyma,
-láta sig í vöku dreyma.
Sólskinsdögum sízt gleyma,
-segðu engum manni hitt!
Vorið kemur, heimur hlýnar,
hjartað mitt.
Jóhannes úr Kötlum
Sumarkveðja
Ó, blessuð vertu, sumarsól,
er sveipar gulli dal og hól
og gyllir fjöllin himinhá
og heiðarvötnin blá.
Nú fossar, lækir, unnir, ár
sér una við þitt gyllta hár;
nú fellur heitur haddur þinn
um hvíta jökulinn.
Þú klæðir allt í gull og glans,
þú glæðir allar vonir manns;
og hvar sem tárin kvika´ á kinn,
þau kyssir geislinn þinn.
Þú fyllir dalinn fuglasöng,
nú finnast ekki dægrin löng,
og heim í sveitir sendirðu´ æ
úr suðri hlýjan blæ.